Zima - czas wyjąć łopatę z garażu.

Ponad tydzień temu przeprowadziłam się z rodzicami do Lublina. Od kiedy pamiętam mieszkaliśmy w małej wiosce gdzie wszyscy ludzie się znali i wiedzieli w praktyce o sobie wszystko. Dlatego również trudno mi było przywyknąć do tylu nieznajomych mi twarzy na ulicach tego pięknego miasta. Poprzez te kilka dni nie miałam okazji go zwiedzić gdyż nieustannie byłam zajęta przeprowadzką. Musiałam na nowo urządzić sobie pokój i pomóc w tym mojej młodszej siostrze. Jednego z pięknych wieczorów wyjrzałam za okno i szybko pojawił się uśmiech na mej twarzy. Okazało się iż zaczął sypać 1-wszy śnieg. Powoli pokrywał mój balkon i parapet. Byłam szczęśliwa gdyż zima jest moją ulubioną porą roku. Wiążę się ona z lepieniem bałwana, jazdą na łyżwach, snowbordem, nartami i moją ulubioną atrakcją - kuligiem. Następnego dnia zwiedzałam moje nowe miejsce zamieszkania. Jeszcze przenigdy nie widziałam tylu wysokich budynków obok siebie. Odśnieżanie w Lublinie to musi być naprawdę niezła frajda. Mój tata pracuje w jednej z korporacji odśnieżających. Pozazdrościłam mu będąc na dachu jednego z najwyższych budynków w mieście, że może podziwiać piękno Lublina. Cały dzień spędziłam na chodzeniu po Starym Mieście i Krakowskim przedmieściu. Bardzo cieszyłam się, że wzięłam ze sobą aparat fotograficzny. Mogłam zachować na zdjęciach tyle wspaniałych budynków. W mieszkaniu wrzuciłam zdjęcia na komputer i pokazałam je rodzicom oraz siostrze. Wyszły rzeczywiście świetnie. Byłam wdzięczna cioci, że na moje czternaste urodziny podarowała mi lustrzankę. Teraz będę mogła upamiętniać wszystko co tylko pojawi mi się przed oczyma.